Eki 22, 2014 - Defter, şiir    No Comments

güzellemek

seni güzelledim kendime bir ay zamanı
yüzün beyaz ışığın sarı yokluğun karaydı
bir kara görünmüştü ufukta ufuk yoktu
daha fazla inat yok edecekti artık denizi
kum dalgayla ateşkes ilan etti oylamayla

beyazla sarı dalaştı ışıkla kara durmadan
bir çizgi var gibiydi elimizde kauçuk silgiler
rengi değil kağıdı dahi parçalayarak silen
bu aşınmışlık denizin sahile yaptığı duygusuz
dalga vazgeçti taş öfkeden parçalara sarıldı

okyanus kıtayı güzelledi kendine
gece vakti beyaz bir ışığın altında

güzellik emekti.

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!