bitmeyen

bitmeyen

eteğini başıma geçirdiğinde anlarım,
alınganlığım kendini koruyan şımarık.

çorabını yırttığımda hazla yanımdan,
evinden koşarak çıkar bulmuşluğum.

kendimi bahis edebilirim bir an o an,
bana kutsal açılmış kabul şöleninde.

doruktaki titrek tek adını bağırdığında,
işte hepsini unutacağım sonra ve yine.

eteğini başıma geçirdiğinde anlarım,
şımarık kendini koruyan verişgenlik

çıkmak üzerine artık düşünmüyorum
içinden.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir