dibe çeken ıslak toprağı,
betimle ısrarlı sarhoşa,
batarken.
parayı göğe koyan adama,
af dile yıldızlardan.
bağır.
meleğim; masal ömrü boyunca;
düşer saçından aklıma;
siyahlıkta, duruşta.
anısı korur bataklıktan.
öfkelenir sesimle, düşümle.
her belirdiğinde eşikte; onca işlek
ardında çalıştığım kapılarda.
her saç siyah, her duruş zarif.
benzer.
içimde dua çiçeği geceye inat eder,
ben seni anlattığımda kendimi anlarım.
Buğra Kavukçuoğlu kırmızı-2011
Ay: Ekim 2011
el
ellerim kanıyor dedi
ellerim yok gibi acıyor
ellerim kırmızı acıyor
ellerime bak, kanıyor.
tuttum gözlerine kadar tenini.
çorba içtik umutsuzluğa karşı.
birimiz beğenmedik aynada,
duruşunu yanında yanımızın.
diğerimiz sustuk şarap önünde,
ayrılığa dair şarkılara.
kimimiz öldü.
ellerine baktım, çok güzeldi.
Buğra Kavukçuoğlu Ortaköy-2011
seni özleme alışkanlığı
tebessüm olmuş yüzle uğurladım,
tenhalık oyalayan konuklarımı.
güzel ikramların güzel elleriydim ben;
ama kimse kalmadı hemenden fazla.
yalnızla herkesin arasında kapandı kapı,
başladı seni özleme alışkanlığım.
bir kedi severdim, oracıkta ölmüştü.
sarıldım kahveleşmiş tabutlara
dualarım bana, ölüye, sese.
ama en çok kulaklara yalvardım,
tanrı dönüp bakmadı göz ucuyla,
başladı seni özleme alışkanlığım.
yaşamadığımız bir hatıra geldi aklıma,
boş bir sayfayı daha yırttım hayattan.
ağaç öldü böylece, güneş kavurdu dünü
ama serin sevişmelerimiz varmış tarihte,
gün ışığına çıktı; şiirli, masallı şarkıda.
başladı seni özleme alışkanlığım.
teninin hükmü var içime
gözleri olmayan evi ısıttı,
hiç kalmadan gittiğinden.
teninin hükmü var içime
pencerelerinden evi soğuttu,
hiç gelmeden kaldığından.
üşüdüm o evde
başladı seni özleme alışkanlığım.
Buğra Kavukçuoğlu Kırmızı Sokak-2011
sabaha karşı aşk
içimde bir yan; haykırma yutağında,
şarkılarının yükseklerden duyulduğu,
karanlıkta oturduğumuz sabah arkası.
içimde bir yan; yaşlanmış duvarından
gök yağmur topluyor, mumları söndürmeye.
sen doğduğum gün gibisin.
şehir bir anda çirkin oluyor, kovuyor
düşlerini pis sokak ve caddelerinden.
içim betonu kırıyor, sarmaşıkları; omuzlarımdan
saçlarına dolanıyor, yıkıyor binaları bitene kadar.
seni seviyorum karanlıkta sabah arkası,
omzumda uyuyor yorgun saçların.
ben haykırmışım cennete,
duvarım yağmurda yığılmış,
bir odamız kalmış şehirden geriye.
içimde bir yan; sevişmiş
seninle böyle.
Buğra Kavukçuoğlu Kırmızı Sokak-2011