Eki 11, 2011 - Defter    No Comments

seni özleme alışkanlığı

tebessüm olmuş yüzle uğurladım,

tenhalık oyalayan konuklarımı.
güzel ikramların güzel elleriydim ben;
ama kimse kalmadı hemenden fazla.
yalnızla herkesin arasında kapandı kapı,
başladı seni özleme alışkanlığım.
bir kedi severdim, oracıkta ölmüştü.
sarıldım kahveleşmiş tabutlara
dualarım bana, ölüye, sese.
ama en çok kulaklara yalvardım,
tanrı dönüp bakmadı göz ucuyla,
başladı seni özleme alışkanlığım.
yaşamadığımız bir hatıra geldi aklıma,
boş bir sayfayı daha yırttım hayattan.
ağaç öldü böylece, güneş kavurdu dünü
ama serin sevişmelerimiz varmış tarihte,
gün ışığına çıktı; şiirli, masallı şarkıda.
başladı seni özleme alışkanlığım.
teninin hükmü var içime
gözleri olmayan evi ısıttı,
hiç kalmadan gittiğinden.
teninin hükmü var içime
pencerelerinden evi soğuttu,
hiç gelmeden kaldığından.
üşüdüm o evde
başladı seni özleme alışkanlığım.
Buğra Kavukçuoğlu                                                                Kırmızı Sokak-2011

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!