Şub 1, 2014 - Defter    No Comments

yanılgı

birbirimizi kandırdıklarımızla
şimdi sen neden böyle konuşuyorsun
çünkü sen artık ikna edemiyorsun
hiç anlamadığın kimya
hücreler dönerken buluyorsun kendini
kendi anılarına hapsolmuş sonsuzluk
sanıyorsun ölümü
ölümü utançların ve sevgilerin
ölümü eksiklerin ve yalanların
ölümü son saymıyorsun
şimdi sen bundan çok korkuyorsun
çünkü sen artık yaşayamıyorsun

mesela sen bir doktoru sevdin
kimseyi iyileştiremedin de
bir doktor hanımı
çok sevdin
sanıyorsun aşkı
hanım herkesi iyileştirdi
bir tek sana yetmedi büyüsü
çünkü sen büyümüyorsun
mesela doktor da seni sevmişti
şimdi sen neden böyle konuşuyorsun
çünkü sen artık yaşamıyorsun
birbirimizi öldürdüklerimizle

bu yük çok ağır ben de biliyorum
sırt ağrısından değil o sadece yükten
yer çekimiyle konuşuyorsun bırak peşimi
bırak peşimi zaten gitmeyeceğim bir yere
uzandığımız bütün bedenler işbirlikçi
dibin bir adı olsa da ulaşıversek duygusu
göğe tırmanma arzusuna yeniliyor her sabah
ortalama bir rakımda sarhoş olmak üzreyiz
ölümü anladık da yaşam ne acayip
ölümü kandırırsın ya da ölüme karşı kendini
ölümü bırakmışsın
yaşamı ikna etmekle geçiniyoruz
çünkü sen artık yaşamamalısın

mesela bir yalan söyledim
doğruya sıra gelmiyor
sıralı ölümlere bakıyorsun
birbirimizi kandırdıklarımızla
hediyeyi az gram haketmiyoruz
çünkü sen artık yaşamıyorsun
zaten
iknamızı yaşam etmekle ölüyoruz.

çünkü sen zaten hiç yaşamadın.

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!