Eki 23, 2012 - Defter    No Comments

senin canın gökyüzü

yeryüzünde basık odalarımızda yetemiyoruz birbirimize onlarca aşka gereksinip
oysa müzik buradan çok uzakta ve gürültü dayanabileceğimizden fazla
üstüne üstlük toprağımızda masum bir an bırakmıyorlar kaçıp gitmeyene
mutsuz ve inanmadığımız kadar kötüler, birden sevdiler hükmetmeyi
mantığımız sonuna kadar en doğruyu aramalıydı, çoktan kapadılar ışığı
bugün sokakta eli kolu bağlı yürüyorsak, sesimiz titrek çıkıyorsa
dün uyum sağlatılmışız ezbere korkuya, hem de bunu bir çocuğa yapmışlar
ne olduğunu anlamadığımız bir mutsuzluklayız, aslında hepsini biliyoruz
müzik olmadan söyleyemiyoruz sadece, duyamıyoruz insana dair gelişmeleri
küfrediyorlar dolu gözlerle karşılık veriyoruz, devam ediyorlar şaşırıyoruz
kanatlarımızı gökte kesmeye çalışıyorlar, siyaha yakında durmak cinayetten fazlası.

sen iyi ki beni kıramıyorsun

boşver griyi diyorum müzisyenlerin yanına yükseliyoruz
duygularımızı ellerimize alıp fırlatıyoruz olası her yöne
sadece havada samimi olabiliyoruz, sadece havada sevişebiliyoruz
bazen bir cümleyle dökülüyoruz özümüzü,
bazen bir saç teliyle dökülüyorsun omzumuzu
hep bu denli sıcak kalabilme isteği huzur dediğimiz
hayalini sevdiğimiz hiç yalansız temaslar, katıksız dokunuşlardan
bir sabah uyanıp doğru söylemekle de başlayabilirdik
ama en basit çözüm kişiliğimizde artık çok geçti
yani az gülerek başka yalanlarla idare edebilmeye mecburduk
durdukyere bir kedinin kötü olduğunu görmedik hiç, kabul edemez kötülüğü akıl
bu yüzden melodilere bürünmüş öğütler saçıyoruz,  anlayanlar oluyor ellerini açmış
başka düşe, başka dile gerek yok akıl varsa her iyi düşünce zaten duadır
çünkü anlatmaya çalışmak güleryüzle; peygamberliğe soyunmaktır
insan oluruz o zaman bir hatırlamayla müzik yine duyulur
ve gürültü belki itiraflardan oluşur beyaz kaoslarda gülmeye başlarız
buruşturup atarsak haz dolu tüm kötülüğü toprak yine yüz verir bize
bulurlar onlar da bizi kırmamayı, kimsenin kırılmadığı bir gökyüzünü
caddeler de bile bağırırız o zaman hafifliğin, bireyselliğin adını
güzel bir bütünlüğün parçası olmaya hızla alışırız.

gökyüzünde bir buluşsak

başka aşka gerek yok
yeteriz hep bize.

Buğra Kavukçuoğlu

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!