Tem 31, 2011 - Defter    No Comments

saniye bize ağladı

özlemleri okuduğun binlerce gün var,

tekrar sevmeyecek olduğunu bilerek.
bırakmışsın ardında beni,
tüm yalnızlığı göze alarak,
adıma yollarda rastlamak,
gecelere sığınmak yaşlarla,
daha olabilir gelmiş sana,
daha kabul edilebilir.
yaşanmaz, yaşatmaz tek hayaldim; bilsem de
son aşk kalmak hazımsız yüzümde sancı
akıl almaz duygularımda, sana gel gitlerimde
sorularım mantıksız, neden sıfatlarıyla dolu
benden korkan yanıtlarla bezenmiş, susmalıyım.
sessizlik aşk sana, kanadığımdan öte siyah
sen daha güzel sevmişsin beni, çok daha acı.
sen daha öznel susmuşsun bize, çok daha anı.
sen daha nesnel saklamışsın bizi, çok daha adı.
yüzünü gözüme bulaştırarak sevmiştim seni
ardından yıllar yol olsa da,
hala arkanda kalmak acıtıyor.
nefeslerin zehirliyor seni,
gördükçe kokunu sağırlaşıyorum.
tek başınalığın benim yüzümden,
yüzünün yanında bulunamadığımdan.
gözlerin çözümlerken her seferinde pişmanlığı
ardışık zamanda ezberlediğimiz bizlerle
bütün zaman anladı
bütün yıllar anladı
bütün aylar, günler, saatler anladı.
uzaklaştılar tepkisizce bağımızdan.
yalnız,
bir saniye ağladı.
bizi okumayı özlediğin bir saniye.
Buğra Kavukçuoğlu                                                                             Ortaköy-2011

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!