Eki 1, 2013 - Defter    No Comments

hiçbiri kalmadı hayatım hayatımda

sıfatsal ölümünden sonra hiçbir şey
hiçbir şey yok hayatım hayatımda
incelikli bir gülüş, ukela göz kırpış
okunabildiğinde doğru gözlerle gizi
herbir şeyin adı olan ayak bilekleri

hiçbiri kalmadı hayatım hayatımda
ölüm dediğime bakma sıfatını kaybettim
özel, narin, benim, ilkim, düşüm, sevdam
hıçkırmadan biraz önce toprağa verdim
yalnızlıkla bir ilgisi yok bu sadece hiçlik
sadece bir kişi gidince kimsesiz kalmak
hayatım dediğime bakma bu düpedüz ölüm
parçalara böldüğüm az olan fotoğraflarımız
şimdi daha fena ya! onlarca oldular çünkü
maharet atabilmekteydi, bunu yapamıyorum
küçücük yüzün kaldı iç cebimde sana hiçbir
hiçbir zarar gelmedi eskiceğim ben aslında
parçaladım derken kendimi yanından ayırdım
çok sonra bir yerde bekledim geçmiş sevgilim
sevgilim geçeceğini bile bile bir pusuya yattım
daha açar açmaz bir birahane henüz öğlenken
yüzünü görmek için değil o zaten iç cebimde
yüzleşmek için bana yok olan haliyle varlığının
varlığın dediğime bakma ah ellerimle öldürdüm
az sonra o caddede gördüm geçen sevgilimi
sevgilimi öleceğimi bile bile izledim pencereden
daha görür görmez başladı bir ağıt ölen sıfatlara
incelikli bir veda, ukela bir elveda olmamıştı ki
kimse kalmış halimle ben bu aşkı öldürdüğümde
aşk, hal, sevgili, dediğime bakma eskiceğim
hiçbiri kalmadı hayatımda
hayatım.

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!