May 19, 2013 - Defter    No Comments

hep bir yanımız olsun istemiştim

böylesine yanyana yaşamak ölümle
her yeri kaygı ve mücadele şehrin
aşka nasıl zaman ayrılır acıdan
oysa ben
bir kişiyi sevip sadece kalabilirim
devam etmek günlere ardı ardına
iki kişinin emin yürüyüşünde
sabahları sarhoş olmaktan vazgeçebilirim
ve uyandığımda ağzım öpücük kokar
yanyanalığım yaşamaya yakın durur

tanışmalardan ziyade anlatılası ayrılıklar
geçirmiş kalbinden bir beden ile
geçirmek geceyi hem de her gün bir yenisi
hep daha uzunu güneşler çoğalsa dahi

şimdi
ay düşüyor bir tutanı olsa keşke
böylesine gecelerde kapkaranlık
bazen nefes almayı ihmal ediyorum.

Buğra Kavukçuoğlu

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!