Ağu 5, 2013 - Defter    No Comments

dokunma etkisi

gökyüzüyle ışıkla konuşmadım önce
gözlerim el yordamına aşinalık
olası olası kayalıklar biterdi altımda
bir tören vardı uzanıyordum bir saniye
havai fişekler asfaltlarda patlıyordu
sonra ciğerime gram gram farklı soluklar
ellerime dizlerime koynuma haz şölenleri
ilk mermer değil yaslarla hazırladığım
deneyim öle öle yerleşti bedenime alışkanlık
feci ağıtlar zamanla duyulmaz oluyordu.

gökyüzüne ışığa dökülüverdim özrümü
renkler daha canlanacak her karanlıktan sonra
ısına ısına ortalık gözlerim geri gelecek
ardımdaki mezarlıklar hep anlamlı ve ağırbaşlı
kendini gerçekleştirme zorunluluğu güzel
güç gerek güneş var, umut gerek dolunay çıkıyor
sözlerime avcuma saçlarıma yıldız yağmuları
son beşik değil mucizelerle süslediğim
o halde uyanıyorum zaten rüyalar ahmaklık
rüyadan güzelse aşk olduğunu bilmek güzel.

Buğra Kavukçuoğlu

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!