bkavuk – Sayfa 16 – içim-dışım bir de güneş tutulması

geç olmaz umut etmeye

düşe kalka eğlenmekti oyunun,
sevdiğin her sabahtan birinde,
bulutlar senin için toplandı,
sokaklara damladı saygıyla yağmur,
öylece uyanıp koştun masalla,
ardında sırtından büyüktü,
pencerede dururdu sevgi,
güzel düşleyen annenin gözlerinde.

nereden çıktı hayat seneler sonra,
karşısında çok ufak kaldın,
kocaman düşlerin yanında üstelik,
kaşlarındaki ürkeklik o günden ;
yüreği korktu uçan bir halının,
sihirli bir lambanın,
kırmızı bir elmanın,
beyaz bir atın ve devlerin.
kahramanlarını ardında bıraktın,
ışık geceye gerek diye sövdüğünden.

pazartesilerle tanıştın o zaman,
ayrılık hissini o gün yakıştırdın,
günlerin başlamasıyla bitmesine,
yatakhane gibi soğuk kalplerden,
unutmaya başladın eski yarınlarını,
oyun falan da bırakmadılar,
sonunda seve seve ağladın sokağı.
oysa orada hiç yağmur yoktu,
bir iki dünya yarattın insanlığa.
babetlerin ıslaktır hala annenin düşlerinde.

Buğra Kavukçuoğlu Ortaköy-2011

yol

ölüm var diye hüzünlüsün;
daha kimsen ölmese de.

Buğra Kavukçuoğlu

tanrı bu nasıl bir ölüm

ötedeydi yaratılabilenden.
toprak değildi bedeni, ateş değildi.
çığlığını yalnızlık duyarken,
her gece ve her sabah.
gizini bir bana söyledi;
ya da ben gördüm bakışında.

ötedeydi yaratılabilenden.

su değildi ruhu, şarap değildi.

düşlerini hayat bitirirken,
her gece ve her sabah.
adını bir bana söyledi;
ya da ben duydum başucunda.

yok ettiğimiz ne varsa özledi;
yarın, umut, ışık, aşk ve gülüş.
bütün gece sayıkladı,
bütün sabah dinledim.
sonra uyanmadı;
ya da biz hiç uyumadık.

toprak oldu teni, ateş oldu.
utançtan dokunamadık.
su oldu nefesi, şarap oldu.
korkudan boğulamadık.

Buğra Kavukçuoğlu Kırmızı Sokak-2011

yarın mis kokuyor

yarını dilerken güneşten,
senle konuşuyor ellerim.
yüzüme sürüyorum tenini,
kabul görüyor rüyalarım.

gözlerin ışığı sızıyor,
içimi görüyorum, sakin;
doğuyor orada gün,
bitmeyen gecenin sonunda.
aşk kahvaltı yapıyor;
dudakları çatlamış, kurak,
içiyor tüm korkularımı.
saçların sarıyor umudu,
koynumda koktuğu gibi.

Buğra Kavukçuoğlu Kırmızı Sokak-2011

doğa aşka umut

sahil bekledi denizi

herkes gidene kadar

birçok öğrenci, bir iki yalnız, bir kantinci

birkaç yaşam, bir iki ölüm, bir güneş

rüzgar kayıtsız kalamadı dokunuşa;

esti.

fırtına dedikleri o günden kalandı

yaşanmış en güzel sevişti bütün gece

birçok koku, bir iki ses, bir kalp

birkaç nefes, bir iki beyaz, bir kadın

rüzgar ufuklara taşıdı aşkı.

yıldız bekledi ufku

herkes gidene kadar

birçok memur, bir iki sarhoş, bir garson

birkaç yaşam, bir iki ölüm, bir güneş

bulut kayıtsız kalamadı gözlere;

çekildi.

sessizlik dedikleri o günden kalandı

görülmüş en uzun bakıştı bütün gece

birçok ışık, bir iki kadeh, bir el

birkaç dilek, bir iki söz, bir adam

bulut uzaklara yağdı aşkı.

liman bekledi tekneyi

herkes gidene kadar

birçok balıkçı, bir iki serseri, bir meyhaneci

birkaç yaşam, bir iki ölüm, bir güneş

deniz kayıtsız kalamadı kollara;

köpürdü.

beyaz gece dedikleri o günden kalandı.

dinlenmiş en sıcak sarılıştı bütün gece

birçok balık, bir iki şişe, bir kucak

birkaç yosun, bir iki küfür, bir çift

deniz sahile vurdu aşkı.

çünkü sahil bekledi denizi.

Buğra Kavukçuoğlu Kırmızı Sokak-2011

duanın bencil hali

dilediğim her şeyin ardında,
dilediğim bir şey daha.
uğruna her şeyi dilediğim,
uğruna direndiğim.

melek haram adama,
melek bir parçası havanın.
kolları bütünü sarar,
kolları sıcaktan ötede.

sözümü kesiyor kopuk sayfa,
dilek özgürlüğü çalıyor.
eksik kılıyor bütünü,
iki dünya fazla diye güneşe;
üşüyor birimiz gün aşırı.(ama)
melek de üşür ısıtamazsa.

dilek:
çalın kanatlarını,
uçamasın artık uzağa.

Buğra Kavukçuoğlu Moda-2011

anlamıyorum

unutulmayan her aşk,

yaratılmış bir eserdir;

sonsuza dek dokunuş anlatan.

anılarımız, anı olacaklara

mutlaka değerli

aynı uzaklıkta.

aysel de gitmiyor

dert, kapatıyor yolları;

kırmızı karlarla.

dün, serpiyor yollara;

siyah karlarla.

müjgan da bensiz ağlıyor.

kalanıma bakıyorum

kör oluyor gözlerim

hiç olmamışım gibi.

öyle ortası ki burası,

sapmak istiyor ölüme

en insan oğlu.

unutulmuş her aşk,

öylesine bir cesettir;

ölene dek anlatamayan.

yanında buz gibi yokluk uyur,

sen kimse yok sanırsın.

kış bundan sevilmez.

şarkıcı seni yorumluyor,

şair seni yazıyor,

şaklaban sana ağlıyor.

ben;

kokmuş bir anıtın yanında

bakıyorum.

Buğra Kavukçuoğlu Moda-2011

koru

dibe çeken ıslak toprağı,
betimle ısrarlı sarhoşa,
batarken.
parayı göğe koyan adama,
af dile yıldızlardan.
bağır.

meleğim; masal ömrü boyunca;
düşer saçından aklıma;
siyahlıkta, duruşta.
anısı korur bataklıktan.
öfkelenir sesimle, düşümle.
her belirdiğinde eşikte; onca işlek
ardında çalıştığım kapılarda.
her saç siyah, her duruş zarif.
benzer.

içimde dua çiçeği geceye inat eder,
ben seni anlattığımda kendimi anlarım.

Buğra Kavukçuoğlu kırmızı-2011

el

ellerim kanıyor dedi

ellerim yok gibi acıyor

ellerim kırmızı acıyor

ellerime bak, kanıyor.

tuttum gözlerine kadar tenini.

çorba içtik umutsuzluğa karşı.

birimiz beğenmedik aynada,

duruşunu yanında yanımızın.

diğerimiz sustuk şarap önünde,

ayrılığa dair şarkılara.

kimimiz öldü.

ellerine baktım, çok güzeldi.

Buğra Kavukçuoğlu Ortaköy-2011

seni özleme alışkanlığı

tebessüm olmuş yüzle uğurladım,

tenhalık oyalayan konuklarımı.

güzel ikramların güzel elleriydim ben;

ama kimse kalmadı hemenden fazla.

yalnızla herkesin arasında kapandı kapı,

başladı seni özleme alışkanlığım.

bir kedi severdim, oracıkta ölmüştü.

sarıldım kahveleşmiş tabutlara

dualarım bana, ölüye, sese.

ama en çok kulaklara yalvardım,

tanrı dönüp bakmadı göz ucuyla,

başladı seni özleme alışkanlığım.

yaşamadığımız bir hatıra geldi aklıma,

boş bir sayfayı daha yırttım hayattan.

ağaç öldü böylece, güneş kavurdu dünü

ama serin sevişmelerimiz varmış tarihte,

gün ışığına çıktı; şiirli, masallı şarkıda.

başladı seni özleme alışkanlığım.

teninin hükmü var içime

gözleri olmayan evi ısıttı,

hiç kalmadan gittiğinden.

teninin hükmü var içime

pencerelerinden evi soğuttu,

hiç gelmeden kaldığından.

üşüdüm o evde

başladı seni özleme alışkanlığım.

Buğra Kavukçuoğlu Kırmızı Sokak-2011