May 17, 2014 - Defter    No Comments

anlara teslim olmak

çoğu an ölümden korkmamla geçiyordu
tek birgün yaşama sevinci içindeyken

çünkü hergün sancıyla süremiyordu

korkunun salındığı zaman denen akışı
mut ile his etmiyorsam tepkimesiz
zaten ölümü öldüğümü duyar gibi oldum
yani
an benimse
ben anımsa

birliktelikler ise ölüyorsa tek tarafsız
saçmaladığımı uyandım gecesiz güneşsiz
çünkü hergün saat diliminden bağımsızdı

o anların ölüm olduğunu
anlamak için özellikle yaşamadım
bir anı hatırladım
unutmuş gibi yaptığım
aşk üzerine ya da bir danstı
kelimelerin beline vurduğumuz
bellerimizin rekortmen olduğu

çoğu an ölümden korkmamla geçecek
her birgün yaşama sevinci içindeyken

çünkü birgün farketmek geliyordu.

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!