Archive from Ocak, 2012
Oca 24, 2012 - Defter    No Comments

nihayet

rüzgarla uzanmış sahil maviye
kum tuza adilce soyunurken
çatlayan her dudağı bıkıyor
kırılmış çeşmeleriyle hapis şehrin
ölümlü çocukları oyunsuz, susuz.
yalnız kavuşmak değilmiş hayat
birkaç yaşında anlıyor deniz
taşan her emeği duruyor
kalmamış yarınıyla çıkmaz düşün
soluyan bedenleri devinimsiz, sessiz.

bir ağlamak gelmiş üstüne
önünde onlarca fotoğraf
çoğu güzel anılardan şimdiye
çoğu güzel acılardan geçmişe
ardında onlarca yorgunluk
sanki hiç yaşanmamış.

sonra

güneşle ışıldamış renk doğaya
aydınlık toprağa sarılırken
doğum olmuş orada, mucize
tüm gücüyle koşmuş çiçekler
yağmurlar tende dolaşırken
yalnız çabalamak hayat
binkaç yaşında anlıyor ağaç
duran her yaprağı titriyor
düş kendiliğinden güne vururken
gülmek acıtmıyor dudakları.

Buğra Kavukçuoğlu                                                                         İstanbul-2012